W Poznaniu zapadł wyczekiwany wyrok w sprawie zabójstwa sprzed 26 lat

W Poznaniu zapadł wyczekiwany wyrok w sprawie zabójstwa sprzed 26 lat. Sąd Okręgowy skazał Wojciecha W. na 15 lat więzienia za zabicie w 2000 roku właściciela lokalnego komisu samochodowego i zlecony mu wówczas odwetowy zamach na dowody. Wyrok obejmuje także zasądzenie 100 tys. zł na rzecz matki ofiary. To decyzja, która zamyka pewien etap w długiej i skomplikowanej sprawie, ale nie kończy całej drogi prawnej, bo strona obrony ma przysługiwać apelacja, a rodzina pokrzywdzonego nie wyklucza kolejnych kroków.

Do tragedii doszło w sierpniową nocą 2000 roku. Według śledczych, sprawca ukrył się w biurze autokomisu i gdy właściciel zasnął, zadawał mu ciosy siekierą. Po ataku miał podpalić lokal, by utrudnić lub uniemożliwić odnalezienie dowodów. Ofiara została znaleziona przez strażaków i, mimo hospitalizacji, zmarła kilka dni później w wyniku rozległych obrażeń czaszkowo-mózgowych. Długie lata sprawa pozostawała nierozwiązana, aż do przełomu w 2023 r., kiedy dzięki pracownikom poznańskiego Archiwum X ponownie przeanalizowano materiał dowodowy i zatrzymano podejrzanego.

W czerwcu 2024 roku rozpoczął się pierwszy proces. We wrześniu tego samego roku zapadł wyrok, który skazał oskarżonego na 15 lat więzienia i nawiązkę w wysokości 100 tys. zł na rzecz matki pokrzywdzonego. Jednak decyzja ta nie przetrwała próby czasu. W marcu 2025 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu uchylił orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, powołując się na bezwzględną przesłankę odwoławczą wynikającą z udziału neosędziego w składzie orzekającym. Sprawa ponownie wróciła do sądu późnym latem 2025 r., a przy ponownym rozpoznaniu udział wznowił także inny neosąd - Robert Grześ - co podtrzymuje wątpliwości dotyczące procedury i składu orzekającego.

Podczas poniedziałkowego ogłoszenia wyroku sąd wskazał, że zgromadzone dowody, w tym ślady linii papilarnych i zeznania świadka, potwierdzają udział oskarżonego w zabójstwie. Sędzia przewodniczący zwrócił uwagę na to, że powtórzone analizy i ponowna ocena dowodów doprowadziły do utrwalenia obrazów wskazujących na jego obecność w pobliżu miejsca zdarzenia w czasie, gdy ofiara była bezbronna. Wyrok nie jest jednak prawomocny, a obrona ma prawo złożyć apelację. Rodzina pokrzywdzonego wyraża obawę, że kolejna instancja może uchylić decyzję z powodów proceduralnych, podobnie jak miało to miejsce wcześniej w tej sprawie.

Ta skomplikowana saga procesowa ilustruje wyzwania, z jakimi mierzy się wymiar sprawiedliwości: z jednej strony potrzebę rzetelnego potwierdzania winy, z drugiej zaś - kwestię zachowania bezstronności i stabilności składu orzekającego w dochodzeniu do prawdy. Archiwum X i ponowna analiza materiałów dowodowych pokazały, że przy niektórych przypadkach odnowienie postępowania może mieć istotne znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia. Pozostałe pytania - ostateczny charakter wyroku i jego wpływ na najbliższe lata życia rodzin - pozostają bez jednoznacznej odpowiedzi, czekając na decyzję kolejnych instancji oraz na ostateczny przebieg całej sprawy w kontekście obowiązujących przepisów i standardów dowodowych.

Władze lokalne podkreślają, że długotrwałe procesy są dla społeczeństwa lekcją o złożoności dochodzeń i konieczności starannego i transparentnego działania organów wymiaru sprawiedliwości. Miejscowość i jej mieszkańcy obserwują rozwój tej sprawy z mieszanką napięcia i nadziei na ostateczne potwierdzenie winy lub ewentualne włączenie kolejnych środków prawnych, które doprowadzą do jasnego rozstrzygnięcia. Wciąż nie ma pewności, kiedy zapadnie decyzja ostateczna, ani czy wyrok zostanie utrzymany w całości, czy też zostanie poddany dalszym ocenom prawnych standardów i dowodów.

Będziemy informować w przypadku pojawienia się nowych informacji.

rd

Materiał opracowany przez redakcję Poznań Alert112 w oparciu o informacje dostępne publicznie.

Informacje nie zawsze pochodzą bezpośrednio od służb ratunkowych, redakcja nie ponosi odpowiedzialności za dokładność źródeł zewnętrznych.

Coś się nie zgadza? Napisz do nas